خاموش
اکر
شهر
جي چوراهن تي
لفظن جو بازار لڳل آهي،
جتي ڳالهائيندڙ
پنهنجي ڪوڙ کي سچ جو لباس پهرائين ٿا،
۽ ٻڌندڙ
ان شور کي ئي حقيقت سمجهي ويهن ٿا.
پر
مون ڏٺو آهي،
سچ ڪڏهن به ان هجوم جو حصو ناهي ٿيندو.
سچ
ته ان خاموش ماءُ جي لڙڪن ۾ آهي
جيڪا بنا چوڻ جي سڀ ڪجهه چئي ويندي
آهي،
سچ ان ٻڍڙي پيءُ جي هٿن جي ڇانگن ۾
آهي
جيڪو پنهنجي پگهر سان تقدير لکندو
آهي،
سچ ان مسافر جي پيرن جي نشانن ۾ آهي
جيڪو اڪيلو اونداهين راهن تي هلندو
رهندو آهي.
لفظ
ته رڳو هڪ پردو آهن،
جيڪي بدلجندڙ موسمن سان ڦاٽي پوندا
آهن.
پر عمل جو لکيل هڪڙو اکر به
ڪڏهن مٽائي نٿو سگهجي.
اي
ٻڌندڙو!
جيڪڏهن سچ کي ڳولڻو آهي ته ڪن بند ڪري
ڇڏيو،
۽ پنهنجيون اکيون
کوليو،
ڇو ته سچ ٻڌو ناهي ويندو،
صرف ڏٺو ويندو آهي.
No comments:
Post a Comment