غزل
وري ياد تنهنجي آئي، دل
اداس ٿي وئي
خاموش رات ۾ هر ساهه
پرياس ٿي وئي
تنهنجي نالي جي خوشبو
هوا ۾ گهمي وئي
هر ويران گهڙي اوچتو
خاص ٿي وئي
چنڊ کي ڏسي تنهنجو چهرو
ياد اچي ويو
رات جي چادر به اڄ بي
لباس ٿي وئي
دل جي ڪتاب ۾ تنهنجا
ورق اڃا کليل آهن
وقت جي ڌوڙ به انهن تي
بي اثر ٿي وئي
وڇوڙي جي راهه ۾ ڪيترا
موسمون گذري ويون
پر تنهنجي ياد هر موسم
جي ساهه ٿي وئي
هاڻي نه تون آهين، نه
تنهنجي آواز جي گونج
پر تنهنجي ياد منهنجي دل جي آس ٿي وئي
No comments:
Post a Comment